“Bırak tüm hayatın bir meditasyon eylemi olsun” buyruğu anlamsızdır, çünkü birincisi imkansızdır, ikincisi, değeri seyreltilmiştir. Meditasyonun etkili olabilmesi için kişinin hayatına rehberlik edecek bir felsefeye ilham vermesi gerekir. Pratik idealizm, meditasyonu ikiyüzlü bir eylem haline getirmek için değil, kişinin tutumunu, kısıtlamasını, motivasyonunu, eylemini ve ilişkisini yönlendiren bir felsefe ile desteklemek için ilk gerekliliktir. Mekan Meditasyon

Birkaç dakikalık bir rahatlamadan sonra, yavaş yavaş zihni nefesle özümseyin. Kendiliğinden nefes alırken burun deliklerinin içinden giren, kafanın derinliklerine, sinir hücrelerine akan prananın serinliğinin ve beynin sıcaklığının farkında olun. Kasıtlı olarak yavaş nefes almaya gerek yoktur, çünkü nefesi hissetmeye yoğunlaşmak nefesi otomatik olarak yavaşlatır ve kendi ritmini bulur. Zaman zaman, nefes alırken zihinsel olarak “huzur”

Meditasyonun iki temel amacı şunlardır : İlki kendini içten bir adama yoluyla nispeten daha kolaydır. İkincisi, felsefi olgunluk kazanmak için uzun bir pratik gerektirir. İç huzur, kişinin karşılaştığı sorunları anlamasına yardımcı olan ilk amacın bir ürünüdür. Genişletilmiş bir bilinç durumu, kişinin bağlanmaların psikolojik sıkılığını gevşetmesine ve hayatta güvensiz egonun neden olduğu züppelikten ve yaralı kibrin

Batı’da meditasyon kelimesi, ciddi tefekkürde yoğunlaşmış bir zihin durumu anlamına gelir. Meditasyon kelimesinin Latince kökü olan mediri, “iyileştirmek” anlamına gelir. Sorunun nedenini anlamaya çalışarak ve onu çözmenin bir yolunu bularak, yani hangi karşı önlemlerin alınacağını bilerek, zihnin sıkıntılarını, incinmiş egoyu iyileştirme çabasıdır. Bu şekilde meditasyon yapmak, bir anlayış durumuna derinleştirmektir. Doğu’da meditasyon hiç düşünmemek değil,